Spis treści:
-
Czym jest naturalizacja cebulek kwiatowych?
-
Które miejsca w ogrodzie nadają się do naturalizacji cebulek?
-
Jak sadzić śnieżyczki i szafirki pod drzewami?
-
Pielęgnacja zdziczałych kęp śnieżyczek i szafirków
Czym jest naturalizacja cebulek kwiatowych?
Naturalizacją nazywa się sposób uprawy roślin cebulowych, w którym zostają one w ziemi na stałe i same się rozmnażają. Sadzi się je więc tylko raz i nie wykopuje po przekwitnięciu, w przeciwieństwie do wielu odmian tulipanów. Każda cebula wytwarza z czasem cebulki przybyszowe, a z nasion, które opadły na ziemię, wyrastają siewki. Po kilku sezonach z niewielkiej grupy powstaje gęsta kępa o nieregularnym kształcie, podobna do tych, które rosną dziko w parkach.
Siewka śnieżyczki zakwita dopiero po około czterech latach, więc kępa tych kwiatów rozrasta się wolno. Szybciej przybywa roślin z cebulek przybyszowych, dlatego do naturalizacji wybiera się gatunki, które łatwo je wytwarzają, a przy tym są mrozoodporne i zimują w gruncie. Takie cechy mają śnieżyczka przebiśnieg i szafirek armeński.
Śnieżyczka zakwita na przedwiośniu – w lutym i marcu – a szafirek zwykle w kwietniu. Jeśli zasadzisz je pod jednym drzewem, oba gatunki zakwitną jeden po drugim, od końca zimy do połowy wiosny. Po kwitnieniu ich liście zamierają, a cebule przez lato pozostają w spoczynku.
Które miejsca w ogrodzie nadają się do naturalizacji cebulek?
Śnieżyczki i szafirki najlepiej rosną pod drzewami i krzewami, które na zimę zrzucają liście, gdzie wczesną wiosną jest jasno. Pod gęstymi iglakami, takimi jak świerki czy tuje, ziemia przez cały rok pozostaje zacieniona i sucha. Takie miejsca nie nadają się do naturalizacji cebulek.
Śnieżyczka potrzebuje gleby próchnicznej, wilgotnej i przepuszczalnej. Ziemia nie może przesychać nawet latem, gdy roślina nie ma już liści. Pod drzewami łatwo jednak o przesuszenie, bo ich korzenie pobierają z gleby dużo wody. Dlatego idealnym stanowiskiem dla śnieżyczki jest to pod krzewami liściastymi.
Szafirek jest mniej wymagający. Rośnie w każdej umiarkowanie żyznej i przepuszczalnej glebie – w cieniu i w wilgotnej ziemi rozrasta się jednak słabo. Pod drzewem posadź go w najjaśniejszym miejscu, na przykład pod skrajem korony.
Zobacz również:
Żadnego z tych gatunków nie sadź w miejscach podmokłych, bo w ciężkiej, stale mokrej ziemi cebule łatwo gniją.
Innym miejscem w ogrodzie, które nadaje się do naturalizacji cebulek, jest skraj trawnika albo część ogrodu zamieniona w łąkę kwietną. Nie koś trawy w tym miejscu, dopóki liście śnieżyczek i szafirków nie zżółkną.
Jak sadzić śnieżyczki i szafirki pod drzewami?
Śnieżyczki można kupić na dwa sposoby – wiosną jako rośliny z liśćmi albo jesienią jako suche cebulki. Pewniej przyjmują się te sadzone “w zieleni”, czyli wykopane tuż po kwitnieniu. Kup je w lutym lub w marcu w szkółce albo w sklepie ogrodniczym i od razu posadź. Nie wykopuj ich z lasu ani z innych stanowisk naturalnych, bo śnieżyczka przebiśnieg jest w Polsce objęta ochroną częściową.
Suche cebulki śnieżyczek pojawiają się w sklepach jesienią, również do wysadzenia od razu. Część z nich może się jednak nie przyjąć, bo drobne cebulki szybko przesychają.
Jeśli sadzisz je pod drzewem, nie przekopuj ziemi szpadlem, ponieważ łatwo przy tym przeciąć korzenie. Dołki pod cebulki zrób wąską łopatką lub sadzarką do cebul. Na dno każdego wsyp garść kompostu, który poprawi żyzność gleby i pomoże jej dłużej zatrzymać wodę.
Cebulki sadzi się na głębokość mniej więcej trzy razy większą niż ich wysokość. Szafirki umieść około 10 cm pod powierzchnią ziemi, a drobniejsze cebulki śnieżyczek płycej, na 5-8 cm. Każdą cebulkę ułóż czubkiem do góry. Śnieżyczki w zieleni posadź na takiej samej głębokości, na jakiej rosły wcześniej. Łatwo ją rozpoznasz po łodydze – dolna część, która rosła pod ziemią, jest biała.
Przy sadzeniu śnieżyczek i szafirków pod drzewami nie układaj cebulek w równych rzędach, bo będą wtedy wyglądać jak rabata, a nie jak dziko rosnące kępy. Możesz np. rozrzucić garść po ziemi i posadzić każdą tam, gdzie upadła. Cebulki, które spadły tuż obok siebie, odsuń na kilka centymetrów, ponieważ w zbyt ciasnej grupie z czasem słabiej kwitną. Na koniec obficie podlej miejsce sadzenia.
Pielęgnacja zdziczałych kęp śnieżyczek i szafirków
Po kwitnieniu nie ścinaj liści śnieżyczek i szafirków, dopóki nie zżółkną. W tych jeszcze zielonych powstają cukry, które cebula gromadzi jako zapas na następny rok. Liście zasychają po mniej więcej sześciu tygodniach od przekwitnięcia – dopiero wtedy można je usunąć albo skosić trawę wokół kęp. Jeśli co roku będziesz ścinać je wcześniej, cebule zgromadzą za mało zapasów i po kilku sezonach przestaną kwitnąć.
U szafirka nowe liście wyrastają już jesienią i pozostają zielone przez całą zimę – jest to naturalny rytm wzrostu tego gatunku. Tych liści również nie usuwaj, bo cebule, które je straciły, słabiej rosną w kolejnym sezonie.
Szafirek łatwo się rozsiewa. Z nasion, które wysypią się z przekwitłych kwiatostanów, wyrosną nowe rośliny, dzięki czemu kępa rozrośnie się szybciej. Na rabacie przekwitłe kwiatostany zwykle się usuwa, ale w miejscu naturalizacji możesz je zostawić.
W pielęgnacji zdziczałych kęp śnieżyczek i szafirków nawożenie nie jest potrzebne, pod drzewami warto jednak zadbać o wilgotność gleby. Jesienią zostaw pod koroną opadłe liście albo rozłóż tam cienką warstwę kompostu. Taka ściółka ogranicza parowanie wody z gleby, a gdy się rozłoży, wzbogaca ją w próchnicę. Latem, w czasie suszy, podlewaj miejsca, w których rosną śnieżyczki – cebule wymagają wilgotnej gleby także w okresie spoczynku.
Po kilku latach kępy mogą zagęścić się tak bardzo, że zaczną słabiej kwitnąć. W takim przypadku trzeba je podzielić. Jest to jedyny zabieg w pielęgnacji zdziczałych kęp śnieżyczek i szafirków, przy którym rośliny się wykopuje. Śnieżyczki podziel tuż po kwitnieniu, póki mają zielone liście. Rozdziel kępę na kilka mniejszych i od razu posadź je na tej samej głębokości, na jakiej rosły. Szafirki wykop latem, gdy ich liście zaschną, a cebule są w spoczynku. Oddziel wtedy od dużych cebul małe cebulki przybyszowe i posadź je w nowym miejscu.
Źródło: deccoria.pl
