Spis treści:
-
Neilia tybetańska – egzotyczny krzew do ogrodu
-
Sadzenie i pielęgnacja neilii tybetańskiej
-
Jak i kiedy przycinać neilię, aby nie stracić kwiatów?
Neilia tybetańska – egzotyczny krzew do ogrodu
Neilia tybetańska (Neillia thibetica) to rozłożysty krzew liściasty z rodziny różowatych (Rosaceae). Zwykle dorasta do 1,5-2 m wysokości i osiąga podobną szerokość. Ma cienkie pędy o czerwono-brązowym kolorze, które łukowato przewieszają się na zewnątrz rośliny, nadając jej lekkości i swobody oraz lekko kulistego kształtu.
Pędy luźno pokrywają zielone, najczęściej trójklapowe liście z wyraźnym unerwieniem i ząbkowaniem na brzegach. Jesienią przebarwiają się na żółto, po czym opadają. Największą ozdobą krzewu są jednak drobne różowawe kwiaty o wydłużonym, dzwonkowatym kształcie. Są zebrane w zwisające grona i pojawiają się na szczytach pędów późną wiosna – zwykle w maju i czerwcu.
Neilia wytwarza odrosty korzeniowe, dzięki czemu z czasem może tworzyć gęste zarośla – warto o tym pamiętać planując jej wprowadzenie do ogrodu. Gatunek ten pochodzi z Chin i najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym lub półcienistym. Preferuje glebę żyzną, próchniczną, otwiera się w nowym oknie, przepuszczalną i lekko wilgotną, ale bez długotrwałych zastojów wody. Dobrze się czuje w podłożu o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego. Dorosły krzew jest mrozoodporny w polskim klimacie.
Zobacz również:
Sadzenie i pielęgnacja neilii tybetańskiej
Neilię tybetańską można sadzić jesienią i wczesną wiosną. Wykopany dołek powinien być nieco szerszy i głębszy od bryły korzeniowej, ponieważ przed sadzeniem warto wzbogacić glebę dojrzałym kompostem. Sadzonkę należy umieścić na takiej samej głębokości, na jakiej rosła w pojemniku. Po zasypaniu korzeni należy podlać roślinę miękką wodą i wyściółkować przekompostowaną kora sosnową, otwiera się w nowym oknie, pozostawiając odstęp od nasady pędów.
-
Podlewanie i nawożenie
W pierwszych 1-2 sezonach po posadzeniu należy pilnować, aby bryła korzeniowa rośliny nie przesychała – starsze, mocno ukorzenione egzemplarze dobrze znoszą suszę, mogą wymagać wsparcia jedynie podczas dłuższych okresów bezdeszczowych, połączonych z upałami. Neilia nie potrzebuje intensywnego nawożenia – na przeciętnej glebie ogrodowej w zupełności wystarczy jej dawka kompostu wczesną wiosną.
-
Ochrona przed szkodnikami
Pomimo tego, że neilia tybetańska nie występuje u nas w naturze, jest niezwykle odporna na większość chorób i szkodników. Czasami jednak może być atakowana przez mszyce – wówczas ważna jest szybka reakcja. W przypadku moich roślin najlepiej sprawdza się domowy oprysk z szarego mydła, otwiera się w nowym oknie lub gnojówka z pokrzywy – szkodniki często znikają już po jednym zabiegu.
Zobacz również:
Jak i kiedy przycinać neilię, aby nie stracić kwiatów?
Co prawda cięcie neilii nie jest konieczne, ponieważ roślina z natury dość dobrze zachowuje dekoracyjny kształt. Ewentualne cięcie można wykonać zaraz po kwitnieniu, ponieważ później krzew zawiązuje już pąki na przyszły rok. Tak więc skracanie wczesną wiosną mocno ograniczyłoby kwitnienie. Neilia szybko regeneruje się po cięciu, które jest dla niej jasnym sygnałem do wypuszczania nowych pędów. Natomiast jeżeli roślina zaczyna zajmować zbyt dużo miejsca, warto usuwać niepożądane odrosty korzeniowe tuż przy ziemi.
Źródło: deccoria.pl
