{"id":5214,"date":"2026-04-12T19:07:01","date_gmt":"2026-04-12T19:07:01","guid":{"rendered":"https:\/\/cp.snarskis.lt\/index.php\/2026\/04\/12\/gagarin-nie-byl-pierwszy-w-kosmosie-wloscy-bracia-nagrali-smierc-kosmonautow-o-ktorych-moskwa-milczala\/"},"modified":"2026-04-12T19:07:01","modified_gmt":"2026-04-12T19:07:01","slug":"gagarin-nie-byl-pierwszy-w-kosmosie-wloscy-bracia-nagrali-smierc-kosmonautow-o-ktorych-moskwa-milczala","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cp.snarskis.lt\/index.php\/2026\/04\/12\/gagarin-nie-byl-pierwszy-w-kosmosie-wloscy-bracia-nagrali-smierc-kosmonautow-o-ktorych-moskwa-milczala\/","title":{"rendered":"Gagarin nie by\u0142 pierwszy w kosmosie. W\u0142oscy bracia nagrali \u015bmier\u0107 kosmonaut\u00f3w, o kt\u00f3rych Moskwa milcza\u0142a"},"content":{"rendered":"<p><span class=\"block text-neutral-6000 font-semibold prose-md !max-w-screen-md lg:prose-lg mx-auto dark:prose-dark prose-li:my-0\">Jurij Gagarin by\u0142 pierwszym cz\u0142owiekiem w kosmosie. Oficjalnie. W rzeczywisto\u015bci przed nim (i po nim) w kosmosie gin\u0119li inni radzieccy kosmonauci. Ich ostatnie minuty uwiecznili dwaj bracia z W\u0142och<\/span><\/p>\n<div id=\"single-entry-content\" class=\"prose prose-md !max-w-screen-md lg:prose-lg mx-auto dark:prose-dark lg:prose-li:my-1 prose-li:marker:text-primary-500 sm:prose-li:marker:text-primary-500 prose-figcaption:!text-sm prose-figcaption:text-right prose-figcaption:px-2 prose-figcaption:!mt-2 prose-figcaption:line-clamp-3\">\n<p>Czy jest \u0142\u0105czno\u015b\u0107? Czterdzie\u015bci jeden\u2026 Widz\u0119 p\u0142omie\u0144! Gor\u0105co, gor\u0105co, jest mi bardzo gor\u0105co. Pom\u00f3\u017ccie mi! Widz\u0119 ogie\u0144! Jest gor\u0105co, gor\u0105co mi, Wr\u00f3c\u0119? Wr\u00f3c\u0119? Czy ja wr\u00f3c\u0119\u2026<\/p>\n<div class=\" min-h-[370px] mb-[20px] cbad\"><ins class=\"staticpubads89354\" data-sizes-desktop=\"video\" data-sizes-mobile=\"video\" data-slot=\"1\"><\/ins><\/div>\n<p>Koniec. Na tym przekaz si\u0119 urwa\u0142. Kobieta m\u00f3wi\u0142a po rosyjsku i walczy\u0142a o \u017cycie. W jej g\u0142osie dominowa\u0142y przera\u017cenie i desperacja. To by\u0142o jasne dla ka\u017cdego, kto s\u0142ysza\u0142 jej wo\u0142anie. \u201eRadziecka kosmonautka\u201d \u2013 taka by\u0142a pierwsza my\u015bl braci Achillesa i Giana Judica-Cordiglia, w\u0142oskich radioamator\u00f3w z Turynu, kt\u00f3rzy 19 maja [w niekt\u00f3rych \u017ar\u00f3d\u0142ach mowa o 23 \u2013 przyp. red.] 1961 r. odebrali sygna\u0142. Wostok 6, na kt\u00f3rego pok\u0142adzie znajdzie si\u0119 Walentyna Tierieszkowa, pierwsza kobieta kosmonautka, wystartuje za 2 lata. Moskwa nie poda\u0142a<br \/>oficjalnej informacji o katastrofie statku kosmicznego. Tego dnia nie by\u0142o ludzi na orbicie oko\u0142oziemskiej. Oficjalnie\u2026<\/p>\n<h2 class=\"fc-block-heading\">ANTENA ZE Z\u0141OMU<\/h2>\n<p>Hipoteza o katastrofie radzieckiego statku kosmicznego z kobiet\u0105 na pok\u0142adzie wydawa\u0142a si\u0119 szalona. To nie by\u0142 jednak pierwszy sygna\u0142 przechwycony przez braci Cordiglia. 5 pa\u017adziernika 1957 r. o 17.40 jako pierwsi na Zachodzie odebrali sygna\u0142 pierwszego sztucznego satelity Ziemi, radzieckiego Sputnika 1. Od tej chwili nieustannie monitorowali eter, wy\u0142apuj\u0105c przekazy niemal ka\u017cdej radzieckiej ekspedycji kosmicznej. S\u0142yszeli Sputnika 1, s\u0142yszeli psa \u0141ajk\u0119, s\u0142yszeli Gagarina. S\u0142yszeli te\u017c g\u0142osy ludzi, o kt\u00f3rych Moskwa m\u00f3wi\u0142a, \u017ce nie istniej\u0105, i sygna\u0142y misji, kt\u00f3re nigdy si\u0119 nie odby\u0142y. Pocz\u0105tkowo sukces w\u0142oskich radioamator\u00f3w zawodowym \u0142\u0105czno\u015bciowcom wydawa\u0142 si\u0119 niewiarygodny. Swoj\u0105 pierwsz\u0105 aparatur\u0119 bracia Cordiglia zbudowali w 1956 r. na podstawie zdj\u0119\u0107 instalacji nas\u0142uchowej NASA, kt\u00f3re znale\u017ali w magazynach popularnonaukowych. Turyn opuszcza\u0142a w\u00f3wczas stacjonuj\u0105ca w mie\u015bcie od zako\u0144czenia wojny jednostka logistyczna US Army, wyprzedaj\u0105c za bezcen cz\u0119\u015b\u0107 wyposa\u017cenia. Bracia kupili cz\u0119\u015bci wojskowych anten radiowych po cenie z\u0142omu \u2013 p\u0142ac\u0105c 10 cent\u00f3w za kilogram. Ich instalacja kosztowa\u0142a w sumie 30 USD Ameryka\u0144ska stacja nas\u0142uchowa wykorzystywana przez NASA \u2013 15 mln.<\/p>\n<div class=\" min-h-[370px] mb-[20px] cbad\"><ins class=\"staticpubads89354 min-h-[370px] mb-[20px]\" data-sizes-desktop=\"728x90,750x100,750x200,750x300\" data-sizes-mobile=\"300x250,336x280,360x300\" data-slot=\"2\"><\/ins><\/div>\n<p>Cordiglia zamontowali urz\u0105dzenie na dziko na dachu najwy\u017cszego budynku mieszkalnego Turynu. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce jest to idealny punkt nas\u0142uchowy. Ponad miastem bieg\u0142a bowiem orbita obiekt\u00f3w wystrzeliwanych przez Sowiet\u00f3w. Wkr\u00f3tce bracia otrzymali propozycj\u0119 prowadzenia popularnonaukowe audycji w szwajcarsko-w\u0142oskim radiu. Ich dokonania sta\u0142y si\u0119 g\u0142o\u015bne i zwr\u00f3ci\u0142y uwag\u0119 CIA, kt\u00f3ra za po\u015brednictwem kontrwywiadu w\u0142oskiego nawi\u0105za\u0142a z radiowcami kontakt, proponuj\u0105c wsp\u00f3\u0142prac\u0119. W po\u0142owie 1959 r. rozbudowa\u0142 pospawan\u0105 anten\u0119 z demobilu w stacj\u0119 nas\u0142uchow\u0105 z prawdziwego zdarzenia. W grudniu 1959 r. w\u0142oska agencja informacyjna Continentale, powo\u0142uj\u0105c si\u0119 na anonimowego informatora \u2013 wysoko postawionego czeskiego dyplomat\u0119 \u2013 poda\u0142a, \u017ce w listopadzie 1957 r. podczas lotu suborbitalnego zgin\u0105\u0142 radziecki pilot kosmonauta Aleksiej Lidowskij . By\u0142a to pierwsza opublikowana przez media informacja o \u015bmierci cz\u0142owieka w kosmosie. Informacja, kt\u00f3ra prawdopodobnie wyp\u0142yn\u0119\u0142a nie z kr\u0119g\u00f3w dyplomacji, lecz od braci Cordiglia. Bracia prowadzili bowiem skrupulatny nas\u0142uch radzieckich pasm, wiedz\u0105c, \u017ce Rosjanie przygotowuj\u0105 start Sputnika 2 z suczk\u0105 \u0141ajk\u0105 na pok\u0142adzie. W\u0142osi wy\u0142apali i nagrali bicie serca zwierz\u0119cia, o czym poinformowali \u015bwiat. By\u0142o to wkr\u00f3tce po domniemanej \u015bmierci Lidowskiego.<\/p>\n<div class=\" min-h-[370px] mb-[20px] cbad\"><ins class=\"staticpubads89354 min-h-[370px] mb-[20px]\" data-sizes-desktop=\"728x90,750x100,750x200,750x300\" data-sizes-mobile=\"300x250,336x280,360x300\" data-slot=\"3\"><\/ins><\/div>\n<p>Moskwa natychmiast ostro zdementowa\u0142a depesz\u0119 agencji Continentale. Dlaczego bracia Cordiglia milczeli o Lidowskim? Dlaczego w\u0142oska agencja, maj\u0105c pod bokiem najlepsze z mo\u017cliwych \u017ar\u00f3d\u0142o kosmicznych news\u00f3w, twierdzi\u0142a, \u017ce zdoby\u0142a\u00a0informacj\u0119 via Czechos\u0142owacja? Prawdopodobnie dlatego, \u017ce radiowcy wiedzieli ju\u017c od protektor\u00f3w ze s\u0142u\u017cb specjalnych, i\u017c trafili pod obserwacj\u0119 KGB, kt\u00f3re rozwa\u017ca ich likwidacj\u0119. Nie mogli przyzna\u0107 si\u0119, \u017ce to oni poznali prawd\u0119. Arnold Barer, oficer Wojsk Lotniczych i lekarz, kt\u00f3ry od 1955 r. uczestniczy\u0142 w programie kosmicznym ZSRR, dzi\u015b g\u0142\u00f3wny konsultant ds. medycyny kosmicznej komercyjnego laboratorium \u201eZwiezda\u201d, buduj\u0105cego systemy podtrzymania i ratowania \u017cycia lotnik\u00f3w i kosmonaut\u00f3w, m\u00f3wi: \u201eW\u015br\u00f3d kierowanego przez W\u0142odzimierza Jazdowskiego zespo\u0142u lekarzy i biolog\u00f3w, pracuj\u0105cych przy programie wysy\u0142ki w kosmos zwierz\u0105t, istnia\u0142a specjalna nieoficjalna tajna grupa ochotnik\u00f3w-entuzjast\u00f3w. Wyselekcjonowano ich do do\u015bwiadcze\u0144 wymagaj\u0105cych udzia\u0142u cz\u0142owieka \u2013 ostatecznych eksperyment\u00f3w dokonywanych tu\u017c przed startem oficjalnych misji kosmicznych. Nigdy nie s\u0142ysza\u0142em, by kt\u00f3ry\u015b z nich zosta\u0142 wys\u0142any na orbit\u0119, ale program mia\u0142 tak wysok\u0105 klauzul\u0119 tajno\u015bci, \u017ce nikt z nas nie wiedzia\u0142, co si\u0119 robi w s\u0105siednim pomieszczeniu. Wszak opr\u00f3cz samych lot\u00f3w program mia\u0142 na celu\u00a0 demonstracj\u0119 si\u0142y \u2013 pokazanie przeciwnikowi niemo\u017cliwych do zestrzelenia rakiet. \u015arodki przenoszenia piesk\u00f3w by\u0142y r\u00f3wnocze\u015bnie no\u015bnikami g\u0142owic j\u0105drowych\u201d. Bardziej prawdopodobne, \u017ce Lidowskij by\u0142 cz\u0142onkiem tajnej grupy pilot\u00f3w oblatywaczy. Zesp\u00f3\u0142 stworzyli najlepsi lotnicy delegowani ze swych jednostek na rozkaz najwy\u017cszego kierownictwa ZSRR. Mieli wype\u0142nia\u0107 tzw. zadania specjalnego znaczenia dla pa\u0144stwa i obronno\u015bci.<\/p>\n<div class=\" min-h-[370px] mb-[20px] cbad\"><ins class=\"staticpubads89354 min-h-[370px] mb-[20px]\" data-sizes-desktop=\"728x90,750x100,750x200,750x300\" data-sizes-mobile=\"300x250,336x280,360x300\" data-slot=\"4\"><\/ins><\/div>\n<h2 class=\"fc-block-heading\">ODDZIA\u0141 ZERO<\/h2>\n<p>Takie zadania na prze\u0142omie lat 50. i 60. wykonywa\u0142 Walery Galajda, lotnik i spadochroniarz testowy I klasy. \u201eLotnictwo i technologia rakietowa prze\u017cywa\u0142y w\u00f3wczas burzliwy rozw\u00f3j \u2013 opowiada. \u2013 Nie m\u00f3wiono nam, co tak naprawd\u0119 testujemy. Oficjalnie pracowali\u015bmy nad rozwojem technologii dla lotnictwa\u201d. Galajda dokonywa\u0142 pr\u00f3b katapulty, kt\u00f3ra \u2013 jak si\u0119 okaza\u0142o \u2013 by\u0142a przeznaczona dla statk\u00f3w typu Wostok. Eksperymentalny zesp\u00f3\u0142 nosi\u0142 kodow\u0105 nazw\u0119 Oddzia\u0142 Zero. Zosta\u0142 zorganizowany w 1953 r. jako kom\u00f3rka Instytutu Naukowo-Badawczego Medycyny Lotniczej i Kosmicznej i dzia\u0142a\u0142 a\u017c do startu Jurija Gagarina. Oficjalnie na cz\u0142onkach Oddzia\u0142u Zero przeprowadzano eksperymenty dotycz\u0105ce \u201erozwi\u0105zywania problem\u00f3w funkcjonowania za\u0142\u00f3g lotniczych realizuj\u0105cych misje w warunkach ekstremalnych pr\u0119dko\u015bci i wysoko\u015bci\u201d. Arnold Barer, kt\u00f3ry jako lekarz zajmowa\u0142 si\u0119 wp\u0142ywem przy\u015bpieszenia i przeci\u0105\u017cenia na ludzki organizm, wspomina: \u201eOpr\u00f3cz przeci\u0105\u017ce\u0144 badali\u015bmy m.in. zdolno\u015b\u0107 prze\u017cycia w kapsu\u0142ach ratunkowych, l\u0105downikach morskich, funkcjonowania w izolowanych pomieszczeniach itp.\u201d. Z nieoficjalnych informacji zdobytych kilka lat temu przez rosyjsk\u0105 telewizj\u0119 REN TV wynika, \u017ce Oddzia\u0142 Zero sk\u0142ada\u0142 si\u0119 z 12 os\u00f3b. Pi\u0119ciu cz\u0142onk\u00f3w nie do\u017cy\u0142o czterdziestki. Wed\u0142ug REN TV zmarli z powodu efekt\u00f3w ubocznych skrajnie ci\u0119\u017ckich test\u00f3w, jakie przeszli w tajnej jednostce.<\/p>\n<p>W\u0142a\u015bnie w czasie gdy dzia\u0142a\u0142 Oddzia\u0142 Zero, bracia Cordiglia odbierali najbardziej sensacyjne sygna\u0142y z kosmosu. 1 lutego 1958 r. przechwycili transmisj\u0119 \u015bwiadcz\u0105c\u0105 o \u015bmiertelnym wypadku wykonuj\u0105cego suborbitalny lot Siergieja Szyborina. Tego nazwiska nie ma ani na li\u015bcie os\u00f3b zwi\u0105zanych z sowieckim programem kosmicznym, ani z Instytutem Medycyny Lotniczej i Kosmicznej. Rok p\u00f3\u017aniej 1 stycznia wed\u0142ug W\u0142och\u00f3w na suborbicie zgin\u0105\u0142 nast\u0119pny lotnik, kosmonauta widmo Andriej Mietkow. Na pocz\u0105tku lutego 1961 r., dwa miesi\u0105ce przed startem Gagarina, bracia Cordiglia przechwycili i \u2013 co wa\u017cne \u2013 nagrali kolejny sygna\u0142: przesy\u0142any z orbity odg\u0142os monitoringu pracy serca, kt\u00f3ry zamar\u0142 po kilku minutach. W\u0142osi stwierdzili, \u017ce zarejestrowali ludzk\u0105 \u015bmier\u0107 w przestrzeni kosmicznej. Z dokument\u00f3w odtajnionych w latach 90., ju\u017c po upadku ZSRR, wynika, \u017ce w\u00f3wczas na oko\u0142oziemsk\u0105 orbit\u0119 rzeczywi\u015bcie wyniesiono sond\u0119. Z powodu awarii pojazd zosta\u0142 na orbicie oko\u0142oziemskiej. Nie ma jednak s\u0142owa o jakimkolwiek \u017cywym organizmie na jego pok\u0142adzie.<\/p>\n<h2 class=\"fc-block-heading\">SPADEK III RZESZY<\/h2>\n<p>W latach 50., na d\u0142ugo przed startem Gagarina, nie tylko Cordiglia mieli informacje o katastrofach radzieckich rakiet kosmicznych. Informowa\u0142y o nich kilkakrotnie powa\u017cne ameryka\u0144skie gazety, w tym \u201eNew York Times\u201d. Nigdy jednak nie powo\u0142ywa\u0142y si\u0119 na wiarygodne \u017ar\u00f3d\u0142a, nie by\u0142y te\u017c w stanie przedstawi\u0107 przekonuj\u0105cych dowod\u00f3w. Dopiero Herman Obert, niemiecki specjalista, kt\u00f3ry pracowa\u0142 przy programie V-2, za\u015b po upadku III Rzeszy dla Rosjan, przerwa\u0142 zmow\u0119 milczenia. Po powrocie do Niemiec w 1960 r. og\u0142osi\u0142, \u017ce w 1958 r. podczas pr\u00f3b na poligonie rakietowym Kapustin Jar by\u0142 \u015bwiadkiem katastrofy rakiety, w kt\u00f3rej zgin\u0105\u0142 znajduj\u0105cy si\u0119 na jej pok\u0142adzie pilot. Historyk Aleksander \u017belezniakow, badacz radzieckiego programu kosmicznego, twierdzi, \u017ce w\u0142a\u015bnie w tym okresie Zwi\u0105zek Radziecki prowadzi\u0142 tajny program pilotowanych rakietowych lot\u00f3w suborbitalnych, pomy\u015blany jako pierwszy etap wyniesienia w kosmos statku za\u0142ogowego. \u017belezniakow uwa\u017ca, \u017ce projekt ten prawdopodobnie wywodzi si\u0119 z niemieckiego programu rakietowego V-2, kt\u00f3ry wraz z cz\u0119\u015bci\u0105 specjalist\u00f3w \u2013 z zast\u0119pc\u0105 Wernera von Brauna Helmutem Gr\u00f6ttrupem na czele \u2013 zosta\u0142 przeniesiony do Rosji. Dzi\u0119ki temu18 pa\u017adziernika 1947 r. Sowieci na terenie Czwartego Pa\u0144stwowego Poligonu w pobli\u017cu wsi Kapustin Jar pod Stalingradem od palili pierwsz\u0105 w ZSRR rakiet\u0119 V-2. Trzy lata p\u00f3\u017aniej na wyposa\u017cenie Armii Czerwonej przyj\u0119to pierwsz\u0105 rakiet\u0119 rodzimej konstrukcji: R-1. Niekt\u00f3rzy badacze podejrzewaj\u0105, \u017ce aby nakierowa\u0107 g\u0142owic\u0119 na cel, potrzebni byli piloci: \u00f3wczesne systemy samonaprowadzania czy zdalnego kierowania by\u0142y zbyt zawodne, by na nich polega\u0107. I w\u0142a\u015bnie dlatego ZSRR rozpocz\u0119\u0142o program pilotowanych suborbitalnych lot\u00f3w rakietowych. Radziecki program kosmiczny by od pocz\u0105tku do ko\u0144ca przedsi\u0119wzi\u0119ciem stricte wojskowym. Cywilne mi sje na stacjach orbitalnych Salut s\u0142u\u017cy\u0142y wy\u0142\u0105cznie jako przykrywka. Genera\u0142 major Wiktor Gorbatko, kosmonauta uczestnik misji Salut-5, m\u00f3wi: \u201eNawet sama nazwa by\u0142a przykrywk\u0105. Salut-5 to w rzeczywisto\u015bci misja wojskowa A\u0142maz-3, kt\u00f3ra realizowa\u0142a wy\u0142\u0105cznie wojskowe zadania. Cele cywilne, jak hodowla grzyb\u00f3w czy fotografowanie Ziemi, by\u0142y wy\u0142\u0105cznie kamufla\u017cem\u201d.<\/p>\n<h2 class=\"fc-block-heading\">\u0141AJKA, IWAN IWANOWICZ I INNI<\/h2>\n<p>Czy ZSRR by\u0142 technicznie w stanie wysy\u0142a\u0107 ludzi w kosmos na d\u0142ugo przed Gagarinem w latach, gdy ich sygna\u0142y s\u0142yszeli bracia Cordiglia? \u017belezniakow twierdzi, \u017ce tak i to ju\u017c w 1955 r. Do za\u0142ogowego lotu mia\u0142a by\u0107 przeznaczona np. wersja mi\u0119dzykontynentalnej rakiety balistycznej R-5 z od\u0142\u0105czan\u0105 g\u0142owic\u0105. 27 wrze\u015bnia 1957 r. agencja TASS poinformowa\u0142a, \u017ce uko\u0144czono testy nad now\u0105, wi\u0119ksz\u0105 i silniejsz\u0105 rakiet\u0105 R-7. Dzi\u015b wiadomo, \u017ce przeznaczona do transportu pot\u0119\u017cnej g\u0142owicy wodorowej R-7 mia\u0142a hermetyczny przedzia\u0142 zaprojektowany z my\u015bl\u0105 o monta\u017cu kabiny dla za\u0142oganta. Na cywilnych wersjach wys\u0142ano na suborbit\u0119 psy \u2013 zar\u00f3wno te znane: \u0141ajk\u0119, Bie\u0142k\u0119 i Strie\u0142k\u0119, jak i inne. Reporterzy telewizji REN twierdz\u0105, \u017ce dotarli do dokument\u00f3w, z kt\u00f3rych wynika, \u017ce \u0141ajka nie by\u0142a pierwsza, i w sumie w kosmos w latach 1951\u20131960 wystrzelono 29 psich za\u0142\u00f3g. 9 z tych wypraw zako\u0144czy\u0142o si\u0119 awariami i \u015bmierci\u0105 zwierz\u0105t. Tylko czy mo\u017cliwe, by \u2013 nawet je\u015bli istnia\u0142a kabina pilot\u00f3w dla R-5 i R-7 \u2013 jej plany nie wyp\u0142yn\u0119\u0142y do dzi\u015b? \u201eNa punkcie tajemnicy panowa\u0142 prawdziwy ob\u0142\u0119d\u201d \u2013 t\u0142umaczy Jewgenij Kiriuszyn. Kiriuszyn na prze\u0142omie lat 50. i 60. by\u0142 zwi\u0105zany z programem kosmicznym i zajmowa\u0142 si\u0119 testowaniem urz\u0105dze\u0144 budowanych na potrzeby pojazd\u00f3w kosmicznych. \u201eSurowo zakazane by\u0142o u\u017cywanie s\u0142owa rakieta i to zar\u00f3wno w dokumentach, jak i podczas rozmowy np. telefonicznej. M\u00f3wili\u015bmy \u00bbwyr\u00f3b\u00ab albo \u00bbartefakt\u00ab. Kolega, kt\u00f3ry dosta\u0142 od narzeczonej kartk\u0119 o tre\u015bci \u00bbPozdrowienia z okazji dnia kosmonautyki\u00ab o ma\u0142y w\u0142os nie wylecia\u0142 z programu z wilczym biletem\u201d \u2013 wspomina.<\/p>\n<p>W latach 50. ze wzgl\u0119du na dochowanie tajemnicy we wszystkich odpalanych rakietach, tak wojskowych, jak i cywilnych, montowano systemy samozniszczenia. W ten spos\u00f3b 2 grudnia 1960 r. wylecia\u0142a w powietrze rakieta wynosz\u0105ca w kosmos suczki Pszcz\u00f3\u0142k\u0119 i Muszk\u0119. Eksplodowa\u0142a, kiedy tylko zboczy\u0142a z przewidzianej trajektorii i pojawi\u0142o si\u0119 niebezpiecze\u0144stwo, \u017ce mo\u017ce spa\u015b\u0107 na terytorium obcego pa\u0144stwa. Oficjalnie do dzi\u015b Rosjanie twierdz\u0105, \u017ce przed Gagarinem, opr\u00f3cz zwierz\u0105t, w kosmos polecieli tylko tzw. Iwanowie Iwanowicze \u2013 ubrane w skafandry kosmiczne manekiny do badania wp\u0142ywu lotu na ludzki organizm. W\u0142a\u015bnie szumem wok\u00f3\u0142 l\u0105dowa\u0144 manekin\u00f3w Rosjanie t\u0142umacz\u0105 plotki o kosmonautach, kt\u00f3rzy zgin\u0119li. \u201eCo mogli sobie pomy\u015ble\u0107 ludzie, widz\u0105c l\u0105duj\u0105c\u0105 kapsu\u0142\u0119, zaraz po tym helikoptery i umundurowane i uzbrojone specs\u0142u\u017cby, kt\u00f3re wyci\u0105gaj\u0105 ze \u015brodka co\u015b bezw\u0142adnego w kszta\u0142cie cz\u0142owieka i w po\u015bpiechu zabieraj\u0105 ze sob\u0105?\u201d \u2013 t\u0142umaczy Kiriuszyn.<\/p>\n<h2 class=\"fc-block-heading\">POJAWIA SI\u0118 I ZNIKA<\/h2>\n<p>Ponad rok po wyniesieniu na orbit\u0119 statku Korabl-Sputnik 1 (1960) Reuters poinformowa\u0142, \u017ce na pok\u0142adzie rakiety by\u0142 te\u017c cz\u0142owiek o nazwisku Zawadowskij, kt\u00f3remu nie uda\u0142o si\u0119 wr\u00f3ci\u0107. Amerykanie powo\u0142ywali si\u0119 na pu\u0142kownika si\u0142 powietrznych USA Barneya Oldfielda. USA posiada\u0142y ju\u017c w\u00f3wczas aparatur\u0119 szpiegowsk\u0105, zdoln\u0105 \u015bledzi\u0107 cz\u0119\u015b\u0107 posuni\u0119\u0107 kosmicznych ZSRR. Nie ma w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce Zawadowskij by\u0142 postaci\u0105 autentyczn\u0105 \u2013 w 1959 r. tygodnik \u201eOgoniok\u201d opublikowa\u0142 jego fotografi\u0119 w grupie lotnik\u00f3w oblatywaczy. Po depeszy Reutersa radziecka prasa milcza\u0142a. \u201eOgoniok\u201d nie pokaza\u0142 nowego zdj\u0119cia Zawadowskiego, by rozwia\u0107 plotki. W 2002 r. w jednej z rosyjskich gazet ukaza\u0142 si\u0119 wywiad z kobiet\u0105, kt\u00f3ra przedstawia\u0142a si\u0119 jako wdowa po\u00a0 Zawadowskim. Przyzna\u0142a, \u017ce jej m\u0105\u017c pracowa\u0142 jako pilot eksperymentalny w Instytucie Medycyny Lotniczej i Kosmicznej i by\u0142 zwi\u0105zany z radzieckim programem rakietowym. Nigdy jednak nie polecia\u0142 w kosmos i zmar\u0142, do\u017cywszy staro\u015bci. Aleksander \u017belezniakow uwa\u017ca, \u017ce historia Zawadowskiego mo\u017ce by\u0107 przyk\u0142adem poprawiania historii i biografii, co w programie kosmicznym ZSRR by\u0142o na porz\u0105dku dziennym.<\/p>\n<p>11 pa\u017adziernika 1960 r., ponad cztery miesi\u0105ce po rzekomej \u015bmierci Zawadowskiego, w\u0142oski\u00a0 dziennik \u201eCorriere della Serra\u201d, powo\u0142uj\u0105c si\u0119 na poufne \u017ar\u00f3d\u0142a, poinformowa\u0142, \u017ce podczas radzieckiej pr\u00f3by z nowym aparatem orbitalnym zgin\u0105\u0142 pu\u0142kownik Piotr Do\u0142gow. Po raz pierwszy informacj\u0119 o \u015bmierci swojego kosmonauty poda\u0142a te\u017c Moskwa, tyle \u017ce dwa lata p\u00f3\u017aniej. W komunikacie og\u0142oszono, \u017ce Do\u0142gow mia\u0142 wypadek w listopadzie 1962 r. podczas stratosferycznego skoku spadochronowego z wysoko\u015bci 28 km. By\u0107 mo\u017ce historia o zaginionych kosmonautach to tylko jedna z legend zimnej wojny. By\u0107 mo\u017ce informacje o \u015bmierci na orbicie fabrykowali Amerykanie. Mo\u017cliwe, \u017ce walcz\u0105c o kolejne granty na rozw\u00f3j stacji nas\u0142uchowej, konfabulowali te\u017c bracia Cordiglia. Jednak w\u0105tpliwo\u015bci i dziwnych zbieg\u00f3w okoliczno\u015bci jest a\u017c nadto, by stawia\u0107 pytanie, czy \u015bwiat zna prawd\u0119 o podboju kosmosu. O zwyci\u0119stwie ZSRR w wy\u015bcigu do gwiazd \u015bwiat us\u0142ysza\u0142 w komunikacie radiowym, kt\u00f3ry zaczyna\u0142 si\u0119 od s\u0142\u00f3w: \u201eTu m\u00f3wi Moskwa, pracuj\u0105 wszystkie radiostacje Zwi\u0105zku Radzieckiego. Czas Moskiewski godzina 10 dwie minuty\u201d. P\u00f3\u017aniej powiadomiono o wyczynie\u00a0 kosmonauty Gagarina. Komunikat zosta\u0142 opracowany na podstawie depeszy agencji TASS. W\u015br\u00f3d ludzi pracuj\u0105cych przy sowieckim programie kosmicznym rozpowszechniona jest historia o tym, \u017ce przekazano TASS trzy komunikaty. Ka\u017cdy na wypadek innego rozwoju wypadk\u00f3w. Znamy ten o sukcesie. Jak brzmia\u0142y pozosta\u0142e, kt\u00f3rych nie us\u0142ysza\u0142 nikt?<\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Jurij Gagarin by\u0142 pierwszym cz\u0142owiekiem w kosmosie. Oficjalnie. W rzeczywisto\u015bci przed nim (i po nim) w kosmosie gin\u0119li inni radzieccy kosmonauci. Ich ostatnie minuty uwiecznili dwaj bracia z W\u0142och Czy jest \u0142\u0105czno\u015b\u0107? Czterdzie\u015bci jeden\u2026 Widz\u0119 p\u0142omie\u0144! Gor\u0105co, gor\u0105co, jest mi bardzo gor\u0105co. Pom\u00f3\u017ccie mi! Widz\u0119 ogie\u0144! Jest gor\u0105co, gor\u0105co mi, Wr\u00f3c\u0119? Wr\u00f3c\u0119? Czy ja wr\u00f3c\u0119\u2026 [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":0,"featured_media":5215,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[10],"tags":[],"miestas":[],"class_list":["post-5214","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-mokslas"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cp.snarskis.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5214","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/cp.snarskis.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cp.snarskis.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cp.snarskis.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5214"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/cp.snarskis.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5214\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cp.snarskis.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/5215"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cp.snarskis.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5214"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cp.snarskis.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5214"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cp.snarskis.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5214"},{"taxonomy":"miestas","embeddable":true,"href":"https:\/\/cp.snarskis.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/miestas?post=5214"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}