Seler to warzywo, które jest tak łatwo dostępne w Polsce, że nie ma sensu go przedstawiać, choć jego rola ograniczona jest do bycia składnikiem bulionu. Ma niski indeks glikemiczny, jest niskokaloryczny, a ponadto jest smaczny, choć może nie każdemu odpowiadać.
Seler można jeść na surowo i nie ma ku temu przeciwwskazań. Można z niego przygotować surówkę, która ma bardzo korzenny, lekko pikantny smak. Zdecydowana większość woli jednak poddać selera obróbce termicznej. Nie trzeba go tylko gotować w rosole albo zupie, ponieważ warzywo często imituje mięso, o czym doskonale wiedzą weganie i wegetarianie.
Choć na pewno znajdą się tacy, którzy unikają dodawania selera do rosołu, to nie warto tego robić. W takim przypadku pozbywamy się części wspaniałego aromatu, który jest niezbędny w zupie. Dzięki selerowi każdy wywar zyskuje korzenno-ziołowego smaku, którego nie można pomylić z czymś innym.
Wiele osób twierdzi, że większa liczba użytych selerów doskonale może zastąpić mięso. Co prawda, smak wtedy jest na pewno wyraźniejszy i głębszy, ale w przypadku gotowania bulionu, trzeba się wstrzymywać. Zbyt duża liczba selerów w zupie powoduje, że może zdominować cały aromat, ale również może spowodować, że pojawi się nieprzyjemna goryczka w bulionie, którą trudno jest zamaskować.
Dodawanie selera do rosołu nie jest trudne, ale czasami warto się zastanowić nad tym, kiedy powinien wylądować w garnku. Nietrudno się domyślić, że powinien znaleźć się na początku gotowania. Zanim jednak zalejemy go wodą – wraz z innymi warzywami – trzeba go po prostu umyć, obrać i odkroić brązowe części. Seler w rosole może być gotowany w całości, ale lepiej – dla lepszego smaku – pokroić go w ćwiartki. Dzięki temu się nie rozpadnie.
Co jeszcze można zrobić z selerem, żeby bulion smakował lepiej? Zanim zalejemy go wodą, to można go podpiec w piekarniku albo dobrze zarumienić na suchej patelni. Nie dość, że smak finalnej zupy będzie głębszy, to na dodatek cały wywar uzyska piękny, złoty kolor.
W zasadzie wszelkie porady dotyczące selera skupiają się na podziemnej części, czyli na bulwie. Mniej skupiamy się na natce, która również doskonale nadaje się do przygotowania bulionu. Jeśli mamy okazję, to nic nie stoi na przeszkodzie, aby również wylądowała w zupie. Trzeba wiedzieć, że natka selera powinna znaleźć się w garnku dopiero pod koniec gotowania. Warto rozważyć ten kulinarny trik. Dlaczego? Ponieważ obecność zielonej części z selera może zastąpić choć trochę sól.
Seler korzeniowy to jedna kwestia, ale obok niego w sklepach występuje również seler naciowy. To dwa różne warzywa, które dzieli wygląd, ale mają wspólne – obok nazwy – cechy. Jednym z nich jest fakt, że są ze sobą botanicznie spokrewnione, ale na dodatek mają podobne zastosowanie. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby seler naciowy był wykorzystany w zupie.
Ile selera naciowego dodać do zupy? Wystarczą dosłownie dwie lub trzy łodygi (wraz z liśćmi – jeśli są). Jakie będą z tego korzyści? Z całą pewnością smak bulionu zyska ziołowo-korzennej nuty, ale nie wolno przesadzać z ilością, ponieważ wywar może być zbyt słony.

Leave a Reply